دیروز در فراغت آخر شب ٬ اتفاق تائیر گذاری برایم افتاد. دیدن فیلم یکشنبه غمگین ساخته رالف شوبل که در نوع خود فیل جالبی بود٬ فیلم بر اساس زندگی آهنگ ساز مجار رزو سورس ساخته شده است که تنها آّهنگ زنده گی اش را به معشوقه اش هدیه می دهد. اهنگ غمگین و تاثیر گذار است. اما شهرت آهنگ نه از حزن موجود در آن و نه به خاطر شهرت آهنگ ساز بلکه به خاطر وقوع خودکشی هایی است که در تمام آنها یک چیز مشترک است ٬ ردپای آهنگ یکشنبه غمیگن در مجارستان و در اروپا صدها خودکشی بین سالهای جنگ اول و دوم ثبت می شود که همه آنها بعد از شنیدن آهنگ مذکور است.

در فیلم جایی که سابو یکی از قهرمانان فیلم می گوید که راز آهنگ را کشف کرده و معتقد است که وقتی انسان در سلسله ای از حوادث بد قرار می گیرد و حس می کند که غرورش جریحه دار شده است ٬ خودکشی تنها راه باقیمانده است و آهنگ به تو می گوید که خودت را راحت کن از چیزهایی که رنجت می دهد.

هر چند فیلم به اثری خوش ساخت و قوی می ماند ولی چیزی که به شدت تماشاگر را آزار می داد شخصیت شعاری و کلیشه شده هانس به عنوان یک افسر آلمانی بود که نه قابل باور و نه قابل درک بود و مخاطب تنها می توانست نقش او را در کلیت فیلم تحمل کند. پایان فیلم تجاری و نامربوط می زد و همین برخورد تجاری با اثر قابلیت مانور فیلم بر روی یک اثر ماندگار و بحث انگیز موسیقیایی را از بین برده بود

در کل فیلم قابل دیدن و تاثیر گذار است . البته توصیه نمی کنم هر کسی آن را ببند . هر چه نباشد اسلام یک جاهایی دست ما را بسته است.

راستی ببخشید از اینکه عنوان پست نامربوط بود .

برای دانستن بیشتر راجع به آهنگ یکشنبه غمیگین  اینجا کلیک کنید