چند وقت پیش زن برادرم برای ثبت نام فرزند ۶ ساله اش در کلاسهای هلال احمر رفته بود و با کمال تعجب شنیده بود که مربی مربوطه از افغانی ها خوشش نمی آید و بنابر این از ثبت نام در کلاس های هلال احمر معذوریم.

یادم آمد روزی که مرحوم  هنری دونانت سویسی صلیب سرخ جهانی را بنا نهاد تا در بحبوحه جنگ و خشونت ٬ چراغی برای زنده ماندن نشان آدمیت روشن باشد. هرگز و هرگز فکر نمی کرد روزی در مملکتی که ادعای اسلام و بشر دوستی اش گوش فلک را کر کرده و آدمی که خودش را به عنوان یک مربی هلال احمر بخشی از سازمان انسان دوستی می داند که وظیفه اش گرامی داشت و کمک به انسانیت است. این چنین درگیر حقارت های بشری است و جالب اینجاست که اظهار و اعلامش هم نه تنها برای کسی عجیب نیست بلکه به عنوان حقی طبیعی قلمداد می شود و به راحتی پذیرفته می شود که بله ایشان حق دارند.

بیچاره سعدی که گلو پاره کرده بود ٬ بنی آدم اعضای یکدیگرند.